En la Tierra del Fuego

e timpurél

Quant’ che la piôva la bagna i fiür,

la campagna la prufòma i viül,

e la pgnéida la s’gozla ad pinul,

um piés d’ascultér la rama c’la scór,

cun e vént a fer d’acumpagnament,

e i tôn coma gran cassa.

La lüs d’una saéta l’arves i’occ,

che par una zvétta guarder vérsa nott.

La mi muijer, cl’è una gran ‘zdôra,

l’am ciama e la dis “vén a znér, cl’è ora”.

Mé a veigg e in che méntr a péns
“an pos vivar fura d’la mi Rümagna”